Elveda 2025

Bugün günlerden 31 Aralık 2025. Yoğun ve acı dolu geçen bir yılın son günü. 2025, bir takvimden çok yoklama listesi gibiydi. Herkesin adının okunmadığı, bazılarının ise yarım kaldığı bir liste…

Yılın başında bir otelde çıkan yangınla açtık gözümüzü. Kimisi tatildeydi, kimisi çocuklarıyla beraberdi. Herkes içinden aynı cümleyi geçiriyordu: “Bana bir şey olmaz.”

Oldu.

Bir yangınla başladı her şey. Dumanın içinde, vedalara sıkışan onlarca insan kaldı. O duman bize hiç tanımadığımız insanların ardından da üzülebileceğimizi hatırlattı.

Yangının etkisinden çıkamamışken, bu kez sevdiklerimizi “Beni duyan var mı?” sesleriyle beton yığınlarının altında bıraktık.

Çaresizlik…
Umutsuzluk…
Ve ihtimaller uğruna verilen onca savaş.

Toprak doymuş sandıkça daha fazla insanı çekti içine.
Sevdiğimizi…
Sevdiklerimizi…

Biz o günlerde en çok beklemeyi öğrendik. 
Ya bir ses duyarsak... 
Ya birisi bağırarak burada ses var derse... 
Ya hiçbir şey olmamışsa...

Kimi zaman beton yığınları ardında, kimi zaman hastane koridorlarında, kimi zaman telefonun ucunda. Tek bir haber bekleniyordu.

"Yaşıyor!"

Saat kaç olmuş, acıkmışız, susamışız, üşümüşüz... 
Kimse bunları hissetmiyordu. 
Kalbimizle ve dualarımızla bir haber bekliyorduk.

Yaşanan gerçekler bunlarla da bitmedi. Kimimiz yoğun bakımlarda sevdiğinin yolunu gözledi. Yan odada sevinç çığlıklarıyla bir hayat başlarken, bizim odamızda acının sessiz çığlığı vardı.

Babası…
Annesi…
Kardeşi…
Dostu…

Ve biz, çığlıklar arasında sessiz kalmayı, gözlerimizdeki yaşların nasıl tükendiğini, yaşayarak öğrendik.

Bütün bu kayıpların ve sessizliğin içinde insanın insana nasıl tutunduğunu da gördük.

Sessizce yanında duranları…

Ne diyeceğini bilmeden varlığını hissettirenleri…

Hiçbir şey söylemeden çok şey anlatanları...

Zor zamanlarda yanımızda duranlar oldu. Hiç tanımadığımız hâlde omuz verenler…

Bir mesajla tutunanlar, bir cümleyle ayağa kalkanlar.

Bazıları kalıcı olmadı belki ama iyi gelmeyi başardılar.

Karanlığın en yoğun olduğu anlarda bile hayatın tamamen durmadığını fark ettik.

Bazı şeyler eksildi, bazı insanlar gitti ama bazı bağlar da tam orada kuruldu.

2025 bize çok şey kaybettirdi ama neyi kaybettiğimizi, neyi korumamız gerektiğini de öğretti.

Yeni yıla girerken, gidenleri unutmadan, kalanlara biraz daha dikkatle bakmayı borçluyuz.

Elveda 2025.